Yanağını yanağımda hissettim diye hüzünle kararıyor akşam.Demek ki.hüzne de sensizlikten gidiliyor.İşin doğrusu yıldızlar seyrime çıkmaya can atıyorlar.Sözcüklerin anlamını bulmuşken yitirmek de istemiyorum.Hüzün müzün der iken çerez olsa da geceye bu hal,seni seviyorum.Bu,bir kenarında dursun aklının.
Ne zaman dediysem, "şair şiirsiz çıkmamalı geceye" demişim.Haklıyım.Hatta bir de yağmur damlalarından sırdaş edinmeli,tabi yağmur yağıyorsa.Yok eğer,yağmur yağmıyor da yine gecedeyse şair,ıslığa sığdırmasını bilmelidir yok olanları varsayarkenki yanılgı yarasını.Ben yine sözümdeyim,gece beni seninle koyun koyuna göremeyecek ama,senin aklımdan çıktığın zamanlar da olmayacak onun kursağında.
Bak,babamı da özledim ben.
Şimdi, diyorum ki,çocukluğuma dönüp babamın peşinde koşsam.Durup durup kucaklasa,öpse beni babam.Bir daha sarılsa,ben maviliği bulutlarda yitirmiş rüzgara yasladığımda başımı.Gönlüme sığmayan ayrılıkları alsa babam.Yakıp kül etse tarlalarımızın sınırlarında.Yolları urgan kelebi gibi dolasa,götürüp atsa güneşin gözüne.Sonra bir daha açsa kollarını,koşarak sarılmamı beklese.Peşinden bir daha öpse alnımdan.Bir daha,bir daha,bir daha öperken görse gözyaşlarımı.Elinin tersi ile silip onları,ıslak gözlerime baka baka bir daha sarılsa.İçindeki ateşe sinen endişeli bakışlarımı derleyip toplasa,yılları kaldırır gibi omzumdan yolsa ömrümden.Ben de,bu günkü özlem ile rengini değiştirmiş acıları doldurup yüreğime,boşaltsam babamın sırtından aşağıya.Gülümsese.Tutsa ellerimden benim.Öfkeyi alsa bakışımın gölgesindeki.Acemilikle utandıran pişmanlıkları boyasa sevince.Sıcaklığı sarsa yine üstüme.Bir derdin dermanı gibi beklese beklese beklese beni.Ben de koşsam koşsam koşsam.Ayağım dağlara takılsa,düşsem gözümdeki yaşlar gibi babamın omzuna. İki yanağımı da avuçlarına alıp,burnumdan hasretle öperken,o çok özlediğim sesinin tadını da katarak sarılsa bana. Ben "canım babam" demeye kalmadan bir daha kucaklasa beni.Yolların yorduğunu,yadların kırdığını.hasretin sardığını ben demeden anlasa.Ekmeğe bulaşan yalnızlığımı silse eğilip eğilip ıssızlığımdan.Eksik sarılmaların çetelesini çıkarıp koyuncebinden,ayrılığın çıbanını koparıp atarcasına sarılsa sarılsa sarılsa. Ben çayırda koşturacağım anları düşünürken gülüşüme ıslasa yüreğini.Onarsa umutsuzluğa götüren aksiliklerin dünyasını.Döşüne,kaygılardan sıyrılırcasına sokulduğumu bile bile bir kez "canım yavrum" dese.Peşinden gidişime bu kez kızmasa.Hatta yokluğuna bir çara bulsa,gelse,sarılsa…Sarılsa. Babam…Canım babam.Kar bulanığı ıssızlıklarda kaldığım zamanların sızılarını oyuncak yapsa bana. Uykularla kanlı bıçaklı olduğum sessizliklere türküler yığsa.Kendisine benzetse üşütülmüş güneşin sahipsiz sevdalısını.Bu yavan ırgalanışta,sevdiğimi, özlediğimi can kulağı ile bir duyabilse.Ve gelse de baksam gölgesinde eyrettiğim acılar mezarı gözlerine.Hemen peşinden öpsem yanaklarından sarıla sarıla…
Anneme.kardeşlerime küstüğümü anlasa çaresizliğimden.Kendisine benzediğimi başıma kakanlara güler gibi alıp yeniden tutsa ellerimi.Gelse isyana varmadan bu hal.Ben yine peşinde dolaşsam sarılıp öpecek diye.
Sen bile anlamasan sana getirdiğim sevinçlerin babamdan kalan umutlarda beslendiğini. İşte şimdi sorabilsem anneme bana babamı kimin özlettiğini.
Senin geceye benzediğin ana yazılsa cevabı keşke.
13.04.2005 ,Ankara
BÖLÜMLER
ARŞİV
MAİL LİST
OYLAMA: Sevdiklerimizden
Yorum (4 Yollayan)
Sendikasyon
