ALT PERDEDEN

İkibinüç yılı.          Kış günlerinden birisinde Kazımgildeyiz. Taşyürek Sazevi'nin sahibi. Sevdiğim bir kardeşimdir Kazım. Her ne ise. Kazım'ın annesi patates közleyecek,biz de tuzlayıp tuzlayıp yiyeceğiz. Dedesi de orda Kazım'ın. Belli,konuşkan adam. Ağzı da laf yaptığı için,söylediklerini dinlettiriyor. Masal gibi öyküler anlatıyor hep. Hani şu,kıssadan hisse denilerek anlatılan şeylerden. Güzel ama. Hakikaten  de, bizim oralıların ağzı açık dinledikleri şeyler. Çok defa ... [TAMAMI]

        Rahmetlik dayım (nur içinde yatsın),yaşama dair o kadar ipuçları verdi ki bana,birini söylesem diğerine haksızlık olur. Örneğin "türkü söylerken ses alnına düşecek" dediği günlerde,"kul hakkı yemenin cezasının insanın kendi vicdanı tarafından verileceği,bunun da bitmeyen bir ceza olacağını" öğrendiğimde öldükten sonraya bile fırsat kalmayacağı gerçeğini de kendim buldum. Bir defasında da "kadın dediğin yüzü nurlu olacak,hatta topluklarının arkası yumurta değirmiliğinde ... [TAMAMI]